ΑΚΑΜΨΙΑ...

ΑΚΑΜΨΙΑ...

Κύλισμα της αλήθειας
που βγήκε κρυμμένη
κάτω από τα χείλη,
καθώς η φωνή μεγαλούργησε
σε φράσεις που ειπώθηκαν. 

Αλλάζουν οι λέξεις την πραγματικότητα.
Γνωρίζεις...
Ότι βολεύει , βαλτώνει.
Ότι δεν υφίσταται , χάνεται.
και ο άνθρωπος αναγεννάται  
ως Ανθρωπος. 

ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑΣ ΑΝΑΔΥΣΗ

Υπέρβασης κάλεσμα
με ιχνηλασίας προβάδισμα,
στης προσωπικότητας την ανάδυση,
στης ύπαρξης την αναπτέρωση.

Οντότητας συγκρότηση...
εμπειρίας απαύγασμα.

Καρπός φλογερός
στης ανομοιότητας το πέρασμα,
με προσωπικότητας αφύπνιση
στης εμπειρίας το άγγιγμα.

Κάλεσμα στο πέρασμα της πνοής
και της ζωής που αναδιπλώνεται,
με ισχυρής προσωπικότητας μειδίαμα
στου Ουρανού την οπτασία.

Άυλης ύλης κυριαρχία...
ατραπός Αληθείας
στο ξεκίνημα της ύπαρξης,
στην ανυπέρβλητη απειρία...

Ανομοιότητας ανάβλυσμα
με καθηκόντων σήμανση,
στης συμμετοχής τον ιριδισμό,
στης οντότητας την συγκρότηση.

Διάσπαρτη προσωπική πραγμάτωση
στου χρόνου την ανυπαρξία...

καθώς χρώματα της ψυχής
και της καθολικότητας της ύπαρξης
φλεγόμενα στην πορεία τους,
αναζητούν την Αλάνθαστη γνώση.

Έμπνευση  και επαφή ζωής...
Αθανασίας προέλαση...
Όντος Ελευθερία...!!!

ΑΓΑΠΗ

Παιχνίδια αδιαίρετα 
σε κοντράρισμα ουρανού κ γης.

Κομμάτι της ψυχής όλων 
με έκσταση στοργής, ορμής.

Πνοή αναδυόμενη από τα σπλάχνα,
συγκλονίζει  συθέμελα.

Ανέβασμα ψυχής - ζωής,
υπόστρωμα στο δαίδαλο της αρπαγής.

ΑΝΘΡΩΠΟΣ...

Σχέσεις άυλης ύλης
σε μάταιους πόθους.

Σχέσεις ορμης-στοργής
καθώς μάτια ορθάνοιχτα
κοιτάζουν σ´αλλόκοτη
παράξενη ανατολη...

Έμπνευση και επαφή ζωης,
έκσταση ευτυχίας
μέσα απο τα σπλάχνα της γης,
σκορπώντας ηδονή και θάνατο.

Αθανασίας  προέλαση.

Περαστικοί άνεμοι, ποθητοί
στης ζωής το πέρασμα,
καρδίας αντάμωμα,
μιας ανάσας βογγητό
στης ψυχής το ατένισμα.


Σκληράδας χαμόγελο
στου βίου το ανέβασμα.
Ατραπός ατέλειωτης ζωής
στην αλλαγή πορείας.

ΜΥΗΣΗ...

Αχρονου χρόνου διάβημα,
σε νόημα ακατέργαστο,
στου Πνεύματος την αγαλλίαση,
στης Ψυχής την ανάταση.

Ζωής διαφέντεμα
στων ανθρώπων την Αφύπνιση.

Ατραπός Αληθείας
στο ξεκίνημα της ύπαρξης.

Ύπαρξης  χαλιναγώγηση
στην ανυπέρβλητη απειρία.


Άυλης ύλης Κυριαρχία...

ΑΓΑΠΗ

ΑΓΑΠΗ

Κωδικας σιωπής
σε εύλογη κραυγή,
καθώς σχισμές του απείρου
σμίγουν με την φωνή.

Ζωή βγαλμένη από τα σπλάχνα σου...
άχρονου χρόνου κύλισμα,
κομμάτι του Εγω,
σταλμένο στην Κορφή...!!!

ΕΜΕΙΣ

Σκιές χορεύουν
στον ιριδισμο της ύπαρξης ,
καθώς τα σώματα ατενίζουν το άπειρο
με ευλυγισίας μειδίαμα.

Διάσπαρτη εικονική πραγμάτωση
στου χρόνου την ανυπαρξία.

Ειναι στιγμές ?
Ειναι αιωνιότητα ?
Ειναι η αποθέωση της ύπαρξης ...!!!