ΑΝΕΜΟΣ...

Κίνηση  στην  αειθαλή 
ορμή  της  αρπαγής,
xάiδεμα  γλυκό  της  έπαρσης
στο  άγριο  μοίρασμα  του.

Κίνημα  επαφής  στερεού  και  άυλου 
στο  αλλόκοτο  πέρασμα  της  μητέρας φύσης,
ζεστή  ανάσα  του  καλοκαιριού
μέσα  από  κρύα  πνοή  του  χειμώνα.

Επαφής  αγάπη  της  αφροθαλασσιάς
αντάμωμα -  δέσιμο  της  βαρυχειμωνιάς,
ένωση  της  μάνας - φύσης
ύστατο... υπέρτατο  αγκάλιασμα 
στη  ροή  της  γης.

Απαλής  επαφής  έπαρση  της  φυλλωσιάς
στη  σιωπή   παράξενης  απανεμιάς,
θρόισμα - κραυγή  της  ηχούς
σε  βαθύ  φαράγγι  της  σιωπής
στην  απρόσιτη  βουή  των  κορυφών.


Ζωτική  ανάσα  φιλιού  της  φύσης
στης  ανθρώπινης  πνοής  το πέρασμα
-στο  ανείπωτο  κάλεσμα  της  ζωής,
υπόκωφο  κι' αναπάντητο  συμπαντικό  ερώτημα...

¨ΜΟΙΡΑ ΚΑΙ ANΘΡΩΠΟΙ¨

Κρυφό  βιβλίο  ζωής  φεγγοβόλο,
στη  σκέψη   της  μοίρας
που  αλλάζει  πρόσωπα,
χαϊδεύοντας  τη  ζωή.

Νεράιδας  αστροβόλιμα
στου  νερού  τον  παφλασμό,
χρώματα  ζωής  για  τον καθένα,
φύλλα  σκόρπια  γραμμένα
στης  Λάχεσης  το πέρασμα,
στης  Κλωθούς  το  κύλισμα.

Η  ζωή  ρωτά - απαντά - χτυπά,
υπόστρωμα  στο  δαίδαλο  της  αρπαγής,
βραχώδης  αντίσταση 
στην  καρδιά   της  λύτρωσης.

Ελπίδα  σωτηρίας  στο κάλεσμα
του  στροβιλισμού,
ονειροπολώντας   την  ηρεμία  της φλόγας,
σκιές  χορεύουν στης  ζωής 
το  άσβεστο  πάθος.

Μάτια  τ΄ ουρανού  άγρυπνα,
τα  κρυφά  δρώμενα
πάνε ν΄ αρπάξουν,
στερνή  προσπάθεια
τ΄ άπιαστα  όνειρα
ν΄ ακουμπήσουν... 

¨ΓΥΝΑΙΚΑ¨...

΄Ερωτας  ζωής  γραμμένος  απόκρυφα,
με  φτερό  γραφής  άυλο
με  άλλο  πρόσωπο ,
να ατενίζει  τη  θηλυκή  ύπαρξη  της.

Καθώς  η φύση καλεί
την  αλάνθαστη  γνώση να  λάβει.

Με  χρώματα  ζωής  σκέφτεται
τη  μεγάλη - μικρή  πρόσκαιρη  της  υπόσταση.

Πόσο  έπαιξε... Τι  κέρδισε...
Ποιες  σελίδες  πέταξε...

Σεμνή  - γυμνή  - προκλητική  φωνή  
αγκαλιάζει  το  πέρασμά  της.

Ψυχής   κάλεσμα
η  θηλυκή  πλευρά της ,
καθώς  η  ζωή  ξεγυμνώνεται.
ονειροπολώντας  την  ύπαρξη  της.

Κρυμμένη  στων  μαλλιών  της τον  αιθέρα,
η  σιωπή ... της  φωνής.

Σκέψεις  ενέργειας  ζωής - θανάτου,
σκέψεις  ύπαρξης  στον  διάφανο  ορίζοντα.

Ρίζες  βαθιές  στον  εγκλεισμό  της  ζωής.
Αναπόληση...

¨ ANOIΞΗ ¨

Χρυσής   ανταύγειας  ηρεμία
στης  γης  την ανάσταση,
καθώς  της  φυλλωσιάς  ο  ψίθυρος
με  κυματισμού φωνή,
δίνει  τ' ουρανού  την κραυγή.

Aπέναντι  στην  ύπαρξη
της  ζωής και της  γης.

Της  ομορφιάς  το  διαφέντεμα
στης  γυμνής  γης  το  κάλεσμα,
στων  χρωμάτων  το αγκάλιασμα,
βιώνει  του  ανέμου  το  αιθέριο αντάμωμα.

Όπως της αναγέννησης το ξύπνημα.

Σχέσεις ζωής
σχέσεις ορμής...σχέσεις  στοργής
στην  ένωση γης και ουρανού,
των  υπαρκτών και άυλων όντων.

΄Οντων δεμένων με το σύμπαν...

 

¨ΕΡΓΑ ... ΑΝΘΡΩΠΟΥ¨...

Με  κτίσματα  ρευστά
στη ροή της άμμου,
ανατέλλει η κυριαρχία
της  υπεροψίας.


Οι δημιουργίες
της υπερφίαλης ανάτασης,
στης ανατολής το πέρασμα.

Με  γυμνά  μνημεία  δόξας
η  ανθρώπινη  υπόσταση, 
στα  σοκάκια... πρόσκαιρων ύμνων
ηχεί  τους απατηλούς  καιρούς.

Στης ακμής το υπόστρωμα
με καμπύλες  γραμμές,
μια  ανυπόστατη  δύναμη
κραυγάζει τον τέλειο διχασμό.

Καθώς  σε  πύλες αδιέξοδου
σε  τροχιά ισχύος κι΄επιμονής,
προσπαθεί  να δείξει
την απατηλή διανόηση της ύπαρξης.

Ατενίζοντας το Θείο,
προσδοκά  να φτάσει - άραγε πού;
άμοιροι  μικροί - μεγάλοι...
ματαιοδοξίας  επιτεύγματα.



 

¨ΦΥΣΗ¨...

 Γαληνεμένης  γης  καρπός,
της  υπέργειας - υπόγειας ζωής
κροτάλισμα , κάλεσμα.

Ξύπνημα  στην ίριδα  της ανατολής
στον χορό των σκιών,
στην πρόκληση  της αναζήτησης
της ηδονής , στην οδύνη.

Με  χρώματα  της  ψυχής
και της καθολικότητας  της ύπαρξης,
είναι η ανάταση της γης,
φλεγόμενη  στην πορεία της.

Κάλεσμα στο πέρασμα της ζωής,
καθώς  η  γη  αναδιπλώνεται
στου ουρανού την  οπτασία,
με σχέσεις  ύπαρξης  στον διάφανο ορίζοντα.

Με σχέσεις  ενέργειας  - ζωής,
απλώνοντας  ερωτήματα αναπάντητα
στην ατραπό της δόξας  της ...

¨ΘΑΛΑΣΣΑ - ΓΗ¨ ...

΄Εκσταση σώματος και ψυχής,
νεράιδα  αδάμαστη,
δεμένη  σφιχτά
στην απόκρυφη σχέση 
αιθέρα...νερού...ύλης.

Στου παφλασμού  την επαφή.


Η ένωση των όντων  
σε  ζωντανών  ανάσα,
με σχέσεις  οργής - στοργής,
με σχέσεις  της άυλης  ύλης.

Σε  μάταιους  πόθους.

Μάτια  ορθάνοιχτα  σ΄αλλόκοτη
παράξενη ανατολή,
η έμπνευση  και  επαφή της ζωής
στην κόλαση  της επιβίωσης.

Μια έκσταση ευτυχίας 
μέσα  από  τα  σπλάχνα  της γης,
που σκορπά  ηδονή και  θάνατο.
Αθανασία...