ΛΥΚΑΒΗΤΤΟΣ...

Σε  σχισμές  σιωπηλές
βράχοι  γεμάτοι  ένταση.

Σε  κοντράρισμα  γης
κι'  ουρανού,
οι  μικρές  σκιές  σμίγουν  με  τη  ζωή .

Στη  γλυκιά  γεύση του απείρου
η  αθόρυβη  κορφή,
την  γλυκιά  ανάμνηση  ξυπνά
στις  ζωντανές  ψυχές
που  σέρνονται  στα  πόδια του .

Τους  ακέραιους  πόθους
της  νύχτας  αφουγκράζεται,
με  ζωή  βγαλμένη
απ'  τα  σπλάχνα  του,
που  σ΄ ανταμώνει  συθέμελα.

Κομμάτι  της  ψυχής  όλων
κομμάτι  του  εγώ
σταλμένο  στην  κορφή,
η κρυφή  Ελπίδα
στην ανηφοριά  του .

Ανέβασμα  Ψυχής ... Πνοής .

Θαλπωρή.
Ζωής  ατένισμα.