Σε κτίσματα ρευστά
στη ροή της άμμου,
ανατέλλει η κυριαρχία
της υπεροψίας.
Οι δημιουργίες
της υπερφίαλης ανάτασης,
στης ανατολής το πέρασμα.
Με γυμνά μνημεία δόξας
η ανθρώπινη υπόσταση,
στα σοκάκια πρόσκαιρων ύμνων
ηχεί τους απατηλούς καιρούς.
Στης ακμής το υπόστρωμα
με καμπύλες γραμμές
μια ανυπόστατη δύναμη,
κραυγάζει τον τέλειο διχασμό.
Καθώς σε πύλες αδιέξοδου
σε τροχιά ισχύος κι΄επιμονής,
προσπαθεί να δείξει
την απατηλή διανόηση της ύπαρξης.
Ατενίζοντας το Θείο,
προσδοκά να φτάσει - άραγε πού,
άμοιροι μικροί - μεγάλοι
σε ματαιοδοξίας επιτεύγματα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου