¨ΦΥΣΗ¨...

 Γαληνεμένης  γης  καρπός,
της  υπέργειας - υπόγειας ζωής
κροτάλισμα , κάλεσμα.

Ξύπνημα  στην ίριδα  της ανατολής
στον χορό των σκιών,
στην πρόκληση  της αναζήτησης
της ηδονής , στην οδύνη.

Με  χρώματα ψυχής
και την καθολικότητα  της ύπαρξης,
είναι η ανάταση της γης,
φλεγόμενη  στην πορεία της.

Κάλεσμα στο πέρασμα της ζωής,
καθώς  η  γη  αναδιπλώνεται
στου ουρανού την  οπτασία,
με σχέσεις  ύπαρξης  στον διάφανο ορίζοντα.

Με σχέσεις  ενέργειας  - ζωής - ορμής.

Απλώνοντας  ερωτήματα αναπάντητα
στην ατραπό της δόξας  της ...

¨ΘΑΛΑΣΣΑ - ΓΗ¨ ...

΄Εκσταση σώματος και ψυχής,
νεράιδα  αδάμαστη
δεμένη  σφιχτά,
στην απόκρυφη σχέση 
αιθέρα...ύδατος...ύλης... φωτός.

Στου παφλασμού  την επαφή,
σε πέτρινο σώμα...


Ένωση όντων  
σε  ζώντων  ανάσα,
με σχέσεις  ορμής - στοργής,
με σχέσεις  άυλης  ύλης.

Σε  απρόσιτους  πόθους.

Μάτια  ορθάνοιχτα  σ΄αλλόκοτη
παράξενη ανατολή,
έμπνευση  και  επαφή  ζωής
στην ανάταση  της επιβίωσης.

Μια  έκσταση ευτυχίας 
μέσα  από  τα  σπλάχνα  της γης,
 σκορπώντας ηδονή και  θάνατο.
 
Αθανασία...

ZΩΗ...

Αφύπνηση  πνεύματος
στον παφλασμό  της  ζωής,
ξεκινώντας με  σθένος
προτάσσοντας  πνοή - ανάσα.

Ποδοπατώντας  συμφορές,
ατενίζοντας  με δέος  τον ορίζοντα.

΄Εχοντας "μια  ανάσα"  ζωής,
με τη φωτιά  μπροστά της
ως  αδάμαστο  θηρίο,
η αχαλίνωτη  ψυχή
με  καλπασμό ετοιμάζεται.

Στο απόκρυφο ταξίδι της ύπαρξης,
ως μούσες  απροστάτευτες τα  σώματα
απλώνουν  τα  χέρια ν΄ αδράξουν, 
της επαφής την  απρόσιτη  συμπάθεια.

Του ονείρου παραπέτασμα η πνοή,
με την πραγμάτωση
και  την  λύτρωση
στο πέρασμα της.

Σκληρή  γήινη  προσπάθεια
στης  απόμακρης  κίνησης το διαφέντεμα.

Σιωπηλά   σύννεφα 
στον  ιριδισμό  του  ήλιου.
Ζωή ως Δικαίωση ...